Warm/Koud

Warm en koud blazen tegelijkertijd is mijn specialiteit. Hoewel sommigen mij een doctrinaire betweter vinden (ze zullen wel ergens een punt hebben), ben ik in mijn ogen vaak te genuanceerd om eender waarover duidelijk stelling in te nemen. Ik kan perfect een opiniestuk van pakweg een N-VA’er lezen over het feit dat een lastenverlaging nodig is om onze internationale concurrentiepositie te bewaren, en het daarmee eens zijn, om vervolgens een PVDA-pamflet in handen te krijgen dat zegt dat een lastenverlaging onvermijdelijk tot minder bijdragen aan de sociale zekerheid en dus tot meer armoede leidt, en ook daarom driftig knikken. Het is misschien een slecht voorbeeld, want zoals in vele politieke discussies is het geen kwestie van gelijk hebben als wel van prioriteiten stellen. Zie je: te genuanceerd.

Maar daar wou ik het eigenlijk niet over hebben. Eigenlijk wil ik het over het Geefplein van zondag hebben, en eigenlijk ook weer niet. Dat geefplein was een mooie bedoening, waar ik op veel manieren een warm gevoel aan overhield. Daarover heb ik het wellicht in mijn volgende blogpost, want ik wil de positieve zaken niet vermengen met mijn eigen negatieve mijmeringen.

Nee, het koude gevoel dat na mijn bezoek aan het geefplein aan mijn botten bleef kleven, had niets te maken met wat ik daar had gezien, maar wel met mijn eigen onvolkomenheden. Ik was ontevreden over mezelf, zowel als mens als als wannabe-journalist.

Als mens was ik ontevreden omdat ik daar slechts als waarnemer was. Ik had geen speelgoed of voedsel bij en heb op de organisatrice na niemand gesproken. Ik denk veel na over politiek en de linkse en rechtse ideeënmachine, en ben in theorie ook erg begaan met de klasse van mensen die ondanks alle retoriek nooit gelijke kansen kreeg en door de langzame uitholling van de verzorgingsstaat verder in een sukkelstraatje raakt. Maar in de praktijk doe ik niks. Niet m’n stem laten horen, geen actie ondernemen, niks. 

En als journalist dan. Ik zei het al eerder: op de organisatrice na (die in m’n volgende blogpost wellicht aan het woord komt) heb ik er niemand gesproken. Dat was nochtans wel mijn idee op voorhand, wat verschillende meningen en verhalen sprokkelen. Maar ik worstelde met mezelf: ik heb er moeite mee zomaar op mensen af te stappen en hen vragen te stellen. De angsthaas in me wilde niet meewerken, en mijn zelfbescherming speldde de journalist in mij op de mouw dat dat niet belangrijk was. Dat het zo evident was wat al die mensen daar kwamen doen (‘Ja, ik vind het leuk om mensen te helpen’ – ‘Wij hebben toch te veel speelgoed thuis staan’ – ‘Ik ben blij dat ik mijn kinderen nu toch een cadeau zal kunnen geven’) dat het geen zin had om de vragen ook nog te stellen.

Bovendien had ik mijn voorbereiding niet goed gemaakt. Ik wou op het Geefplein zien dat Occupy nog leefde, maar wat ik zag was iets heel anders, waarvan ik voor mezelf voorlopig niet kan duiden of ik het belangrijker vind (mensen concreet helpen) of net een terugtrekken van de ware strijd (de economische en politieke koers wereldwijd een meer humane weg induwen). Nu ik dit neerschrijf en erover nadenk, zie ik dat het zaken zijn die elkaar perfect kunnen en moeten aanvullen. Een interessanter inzicht dan de invalshoek die ik voor het artikel gekozen had, maar wellicht te genuanceerd om een interessant artikel op te leveren.

En dan is het nu tijd voor een conclusie. Die zou kunnen zijn: ik zou beter een dagboek bijhouden dan een blog. Of ook: ik heb uit deze ervaring (en uit het neerschrijven van deze weifelende indrukken) geleerd, als mens en als misschien-ooit-wel-echt-journalist. Dat klinkt niet alleen melig, maar ook genuanceerd. Niet?

One thought on “Warm/Koud

  1. Ik ben benieuwd hoe zich dit ontwikkelt. Niet enkel het initiatief van de Geefpleinen, of onze maatschappij in brede zin, maar ook timide Koen en de journalist, en het duiveltje-engeltje spel dat ze samen gaan spelen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s